[از «خود دوستی» تا «خود خواهی»]

فرق است میان «خود را دوست داشتن» و «خود  خواهی».

خود خواه فقط «خودبین» است و خود دوست «دگربین» نیز است.

خود دوستی مقدمه‌ی «نوع دوستی» است همان‌گونه که «خودشناسی» مقدمه‌ی «خدا شناسی» است.

تا آدمی خود را دوست نداشته باشد و به خود احترام نگذارد، دیگری را نیز نمی‌تواند دوست بدارد. نمی‌تواند عاشق شود و نمی‌تواند به حقوق دیگری احترام بگذارد.

خودخواه حد و مرزی برای خود قایل نیست و تجاوز به حقوق دیگران را بر خود روا می‌پندارد. دیگران را ابزاری می‌بیند برای به‌کارگیری به منظور نیل به هدف خود. او می‌پندارد که فلسفه‌ی وجود دیگران صرفا به خاطر اوست.

خودخواه هیچ‌گاه آرام نیست.

خوددوست اطرافش را به زیباترین شکل می‌بیند و همواره از زندگی لذت می‌برد چرا که زندگیش را صرفا در خود خلاصه نمی‌کند، زندگی او زندگی تک تک اشیا و اجسام و افراد است.

 

خود را دوست داشته باشیم.

 

پ.ن: خودخواهی «ناکجا آباد» است.

<جمعه، 16 بهمن‌ماه 94>

[نظرات]
[نظر شما چیه؟]
نام:
آدرس اینترنتی:
ایمیل:
CAPTCHA Image
Play CAPTCHA Audio
Refresh Image